Workshop: Core i7 overklokken

Basisklok

De frontside bus is dus verdwenen, maar net als bij bestaande processors zijn ook alle klokfrequenties in en om de Core i7 afhankelijk van een basisklokfrequentie, die in jargon base clock of kortweg bClk genoemd wordt. Deze bClk bedraagt standaard 133 MHz, maar wordt nergens binnen de processor daadwerkelijk gebruikt.

In en om de Core i7 processor vinden we vier verschillende klokfrequenties, die elk hun specifieke multiplier ten opzichte van de bClk hebben. De belangrijkste is natuurlijk de frequentie van de vier cores binnen de Core i7, welke we mogen beschouwen als de belangrijkste klokfrequentie. De Core i7 940 werkt bijvoorbeeld op 2,93 GHz, wat betekent dat er gewerkt wordt met multiplier 22. Immers: 22 x 133 = 2933.

De in de processor geïntegreerde geheugencontroller en L3-cache werken niet op dezelfde klokfrequentie als de vier cores, maar met hun eigen multiplier. Intel gebruikt hiervoor de ietwat cryptische naam uncore, ofwel ‘alles wat geen processorcore is’. Bij de Core i7 920 en 940 werkt deze uncore standaard op 2,13 GHz, ofwel multiplier 16.

De derde multiplier die we in het systeem terugvinden, is die voor het DDR3-geheugen. Wanneer je DDR3-1066 modules plaatst, wordt er gebruik gemaakt van de bClk met multiplier 8, immers 8 x 133 = 1066.

De vierde en laatste multiplier die we in het systeem tegenkomen, is die voor de QuickPath Interface (QPI), de nieuwe verbinding tussen de processor en de chipset. Opnieuw verschilt de standaard klokfrequentie per model.

Je voelt hem al aankomen: het overklokken van een Core i7 systeem wordt een samenspel van het aanpassen van de allesbepalende basisklok en de verschillende multipliers. Je hebt echter niet overal evenveel vrijheid…

Het overklokken van de Core i7 is in de basis een kwestie van het verhogen van de basis klok (bClk).